این حس از نزدیکی و علاقه زیاد حاصل می شود که افراد مایل هستند که به هر چیزی که علاقه دارند آن را مال خود و از آن خود کنند وقتی گل می شکفد و زیبا و خوشبو می شود آن را می چینند که مال خود کنند.
مثال های فراوانی می توان آورد و مثال گل شاید کوچکترین مثال در این باره باشد.گل وقتی چیده می شود و در اختیار شما قرار می گیرد تغییری در زندگی اش بوجود می آید که باعث پژمرده شدن آن می شود. ولی آیا شما آن گل پژمرده را می پسندید؟ مسلم است که جواب شما منفی است.شما گل را در محیط قبلی خودش و هنگامی که به ریشه متصل بود پسندیدید نه بعد از چیدن آن.
مادری را در نظر بگیرید که فرزندش را از او می خواهند جدا کنند به شرط خوشبختی و تامین آینده اش و رسیدنش به سعادت مطمئن باشید که او موافق این هجران می شود وقتی که از سعادت فرزندش مطمئن شود.مگر مادر به فرزندش علاقه ندارد مگر او را برای خود نمی خواهد ولی به چه قیمتی به قیمت گرفتن امکان به سعادت رسیدن فرزندش.
وقتی می دانیم که با مال خود کردن گل حق زنده بودن را از او می گیریم پس چه لزومی دارد آن را مال خود کنیم.