بهمن نوشت

دوباره مرگ

baham — Thu, 12 Jul 2007 00:55:18 GMT

این عکس رو تعطیلات عید توی اصفهان گرفتم.

(لابد پیش خود فکر می کنید نویسنده این وبلاگ این همه مدت کجا بوده

خواستم بگم زیاد فکر نکنید همین جا بودم و دورباره هم اینجام.)

احتمالا درباره حضور دوباره نشریه نامه قزوین شنیدید خواستم بگم بسی شادمانی گریبان گیرمان شد.

چند مدت بعد

این پست حکم نفس آخر این وبلاگ بود.پس خداحاقظ

این وبلاگ تعطیل است

وبلاگ تعطیل شده نه وبلاگنویس پس امیدی نیز هست البت..................... .

خداحافظ ...

۱۴/مرداد/۱۳۸۶

سال که عوض شده زیر کلی از وبلاگا مهر خورد بچه قزوین!

baham — Sat, 14 Apr 2007 10:31:18 GMT

خب گفتم تا فروردين تموم نشده بيامو يه چاق سلامتي و عيد مباركي با اهالي وبلاگشهر داشته باشم.

پس سال نو همتون مبارك .

شكر خدا سال 86 براي قزوين سال وبلاگي بوده و كلي از بچه هاي فعال قزوين وبلاگنويس شده اند و افتادن توي خط وب نويسي.

بعد بريد بگيد انتخابات بده بچه هاي قزوين فلان و بهمان اند. بابا داريم مي ريم كه جهاني بشيم.

و به كوري اونايي كه چشم ندارند ما رو ببينند با يد بگم كه قزوين شهر برگزيده توسعه پايدار گردشگري از سوي سازمان ملل شده است و فرصتي است براي ما و مسئولان براي شناساندن قزوين به ديگران بعنوان كهن شهر ايران زمين .

و خدمت اون دسته از دوستاني كه در ايام تعطيلات نوروز به قزوين سري نزدند عرض كنم كه نصف عمرشون بر فنا است.

يه تشكر و خسته نباشيد به عوامل فيلم سيصد(300) به دليل ساخت يه چنين فيلمي البته از لحاظ محتوا مي گويم.

اگر به خواهم توضيح بيشتري بدهم بايد بگم كه خب هنرمند مانند آينه ايست كه جامعه اش را نشان مي دهد اگر عكس آينه بد است تقصير آينه نيست بلكه جامعه بد است.و ما بايد با آثار خودمان اين بدي را از بين ببريم.

اگر فيلمهايي چون 300نبود آيا ما به ياد مي آورديم كه ايران قبل از اسلامي هم بوده است.

به اين مي گويند كار فرهنگي جنگ فرهنگي و رقابت و نقد فرهنگي نه اينكه بيايم در پشت تريبون فرياد بزنيم كه فلان منطقه بايد از روي نقشه پاك شود.

در انتها بايد بگم كه لينك بيشتر دوستان همشهري را به لينك هاي وبلاگم اضافه مي كنم لااقل وبلاگمان ارزش ديدن ندارد از صدقه سر دوستان ما نيز به وبلاگ و آمار بالاي كنتورش به نازيم.

وبلاگ روي جلد تعلق مي گيرد به امير لشگري به خاطر يه مشت تجربه در خيلي از امور

وبلاگ از ماست كه بر ماست تعلق مي گيرد به حسين كشاورز به خاطرنگاه دقيق و تخصصي به موضوعات

وبلاگ سياستنامه تعلق مي گيرد به كيانوش دلزنده (پارتيزان) به خاطر جسارتش

وبلاگ لبخند مانا تعلق مي گيرد به ويدا ورزنده به خاطر لبخندش به وبلاگشهر

وبلاگ عروسک کوکی تعلق مي گيرد به نسرين عجمي به خاطر حضور فعالش در عرصه هاي فرهنگي

وبلاگ در سايه سار شب تعلق مي گيرد به فرشيد قلي پور به خاطر حضور فعالش در عرصه هاي فرهنگي

وبلاگ معجون عشق تعلق مي گيرد به مهدي حبيب ا...پور به خاطر رفاتش با من

وبلاگ يه متر روشنايي تعلق مي گيرد به مهدي آچاك به خاطر رفاقتش بامن.

و كلي وبلاگ ديگه كه من از حضورشان بي اطلاعم ...

آدم بی فایده

baham — Wed, 07 Mar 2007 04:20:18 GMT

مسعود رمال در راه به مجدالدين همايونشاه رسيد.پرسيد كه در چه كاري؟ گفت:چيزي نمي كارم كه به كار آيد.گفت:پدرت نيز چنين بود،هرگز چيزي نكاشت كه به كار آيد.

عبید زاکانی

عیدانه

baham — Sun, 04 Mar 2007 23:29:06 GMT

زندگی

baham — Sun, 04 Mar 2007 23:26:18 GMT

ben-arieh

تولدهای تاخیری

baham — Thu, 15 Feb 2007 09:54:15 GMT

امروز چهار روز از ورود من به بیست سالگی می گذره.و حال با اندی تاخیر به خودم تبریک می گم.چهار روز تاخیری که نمی شه به حساب فراموشی گذاشت چون اگر من فراموش کنم این مملکت همیشه در صحنه فراموش نمی کنن که باید هر ساله به پاسداشت تولد من یا هر دلیلی دیگر بر خیابانها بریزن و شعارهای رنگ و رو رفته ای که بوی کهنگی و تکرارش فضای مملکت و پر کرده و گوش آدم بدا رو کر بدن.

شاید بتونم از 20سالگی ام بگذرم (که نمی گذرم)ولی از دو سالگی وبلاگم که نمی تونم بگذرم هر چه باشد نهالیست که تا مدتها نیاز به حمایت دارد هر چند که مدتی است کمرنگ شده ام. کمرنگم بیرنگ که نیستم سیزده روزی هم از دو سالگی بهمن نوشت می گذرد.

پس به عشق هر دو جشن می گیریم.

بهمن نوشت تولدت مبارک

بهمن83

بهمن84

بهمن تولدت مبارک

بهمن83

بهمن84

***

از آنطرف خیابان می بینمش او هم مرا می بیند ولی به روی خود نمی آورد از اینکه مرا می شناسد و بروی خود نمی آورد عصبانی می شود به سرعت عرض خیابان را طی می کنم چشم تو چشم می شویم صدای ضربان قلبش برای گوشهایم آشناست هر چه باشد بارها شنیده ام می دانم منتظر عکس العمل من است.پس من هم بی اعتنا از کنارش می گذرم با عبورم صدای شکستن قلبش با صدای ضربان قلبش تعویض می شود چه تعویض به موقعی است دیگر داشتم نا امید می شدم.طعم شیرین پیروزی را در دهانم مزه می کند.و این بار نوبت چشمان اوست که به انتظار بازگشت من بنشیند .

چشمانش هنوز قدمهایم را تعقیب می کند.

نظر من درباره مطلب عمورحیم

baham — Mon, 29 Jan 2007 11:47:18 GMT

جناب سرکار شما دارید از آب گل آلود ماهی می گیرید و حال که روابط بین نامه ای ها را آشفته می بینید پیش خود خیال کرده اید که چون نفس نامه دیگر بر پیشخوان دکه های استان نمی تپد در قلب ما نیز نمی تپد.و فرصت خوبیست برای شما که تمام ناراحتی و عصبانیت هایتان را از ناکامی اصلاح طلبان بر سر ما خالی کنید. با انتشار نامه در قزوین در مطبوعات استان انقلاب بزرگی به پا شد و این نامه بود که نشان داد که وظیفه مطبوعات تنها پخش آگهی نیست و فرق هست بین یک آدم فرهنگی و یک آگهی پخش کن مطبوعاتی . از با خبر شدن شست تان گفتید، شاید کمتر کسی باور کند که شما تعطیلی نامه را پیش بینی کرده بودید ولی از آنجا که شما فرد باهوش و زیرکی هستید و هم اینکه کلی هم با نفوذ هستید تعجبی ندارد اگر تمام انگشتانتان هم باخبر شوند. در بین مطلبتان اشاره ای به این موضوع داشتید که نامه ای ها تاکندی را پنهانی برده اند و با او عکس انداخته اند و صفحه اول نشریه خود کرده اند. باید گفت : 1- مخفی کاری وجود نداشته است لابد انتظار داشتید زنگ می زدیم با شما هماهنگ می کردیم که هم هماهنگ شده باشد و هم آشکارا. 2- ملاقات تاکندی با ائتلاف بود نه با نشریه نامه ، ملاقات ائتلاف با تاکندی در باب انتخابات بود و هم خبری جالب (که خیلی ها را متعجب کرد)که در ویژه نامه انتخاباتی کار شد بنابر وظیفه، آن ملاقات پوشش خبری داده شد وعکس اول کار شد. 4- مگر نه این که شما تا آنجا که توانستید از همراهی تاکندی با یاران خاتمی دم می زدید، که خلاف این هم ثابت شد . تاکندی هم شاید برای اینکه ثابت کند چون یاران خاتمی او را برای مجلس خبرگان تبلیغ می کنند از یاران خاتمی حمایت نمی کند. تاکندی با حمایتش از یاران اصلاحات نشان داد که حامی اصلاحات است، اصلاحاتی که برای ورود او به مجلس خبرگان تبلیغ می کند یا نمی نکند. از گذشته گفته اید و توقیف نشریات توسط کارگزاران حکومتی و از حال و تعطیلی نامه و درافتادن اعضایش با یکدیگر و متهم کردن یکدیگر به کارشکنی و سهل انگاری. باید گفت که عدم حضور یک اسپانسر قوی چه از لحاظ سیاسی و چه از لحاظ تجاری فضای نامه را از یک فضای حرفه ای به یک فضای دوستانه کشانده بود که این فضا باعث ایجاد سوء تفاهماتی می شد. در این بحبوحه شرایطی پدید آمد که نامه می بایست از حیثیت سیاسی خویش دفاع می کرد. اصولگرایان و اصلاح طلبان استان آنقدر تمامیت خواه هستند که همه را به کیش خویش می پندارند و لغت فراجناحی را در حد شعار می دانند و به هیچ عنوان نمی توانند عمل فراجناحی را ببینند . وقتی نامه از اصولگرایان مطلب کار می کرد دوستان اصلاح طلب گله مند می شدند و وقتی هم که در نشریه از اصلاح طلبان مطلبی کار می شد منتقدین پیگیر معنای «رسانه ای برای همه» بودند . بعید می دانم که اصلاحات با تعدادی مطلب و عکس اصولگرایان به خطر بیافتد. و این قدرت اصلاحات است که مردم را در انتخاب آزاد می گذارد و با پوشش خود از اصلاح طلبان و اصولگرایان تشخیص صحیح را بر عهده مردم می گذارد . نامه از آنجا که سیاسی نبود معتقد بود که شورای شهر نیز نباید سیاسی باشد ولی وقتی که با اعتماد ملی به ائتلاف رسید ناخواسته سیاسی حرکت کرد. نامه خواست بگوید که اصلاح طلب است، اصلاح طلبی که آنقدر قوی است و از خود می بیند که در کنار اصولگرایان اصلاح طلب باشد و نه مثل خیلی از دوستان، اصلاح طلبی شان دشمنی با اصولگرا یی است. معمولا اصلاح طلبان مورد حمایت افراد فرهنگی هستند و افراد فرهنگی محبوب جامعه ولی در انتخابات اخیر حمایت افراد فرهنگی از نامه بود که خود را به عنوان یک نشریه فرهنگی ثابت کرده بود ولی اصلاح طلبان سیاست پیشه گوش به زنگ دستوراتی که از بالا می رسید حمایت خود را از یاران خاتمی اعلام کردند که نشان دهند که اصلاحات متحد است و در کل کشور یک صداست. و حال این اعتماد ملی بود که به هیچ وجه حاضر نبود با یاران خاتمی به ائتلاف برسد و دلیل آن را می توان در سالهای گذشته و وجود اختلافی که بین شیخ قدرت علیخانی و حاج داود محمدی بر سر نمایندگی مجلس بود دانست که آن ماجرا به کام علیخانی ها تمام شد. و حاج داود محمدی و حزب اعتماد ملی قزوین به خاطر این مسئله به هیچ وجه با وجود فشارهای بیش از اندازه بالا حاضر به ائتلاف با یاران خاتمی نشدند و با استفاده از ابزاری چون نامه خواستند ناکامی گذشته را جبران کنند ولی ... از خبرهای رسیده گفته ای (رسیده و نارس آن پای خودتتان) و آمدن دوباره نامه... راستی می بینم که شستتان هنوز زود با خبر می شود ماشاء ا... هدهدی شده است برای خود.

پایانامه یا پایان نامه

baham — Sat, 27 Jan 2007 15:02:38 GMT

(نظر من درباره مطلب یک همکار)

آقاي علیزاده از آنجا كه شما عضو شوراي سياست گذاري نامه بوديد يكي از تاثيرگذاران در اتفاقات پيش آمده هستيد .شما مي گوييد هدفتان از اين نوشتار دفاع از هيت تحريريه بوده.ولي من به عنوان يكي از اعضاي تحريريه برداشتي غير از اين داشتم و بيشتر تحريك شدم از رازهاي مگويي كه مي گوييد برايتان بگويم، از خيلي گفتني هاي ناگفته. مطمئن باشيد كه اين بار بغضم را فرو مي دهم. رازهايي كه مي گويم آنقدر بي ارزش است كه به جز بدبين كردن خودمان به هم و خرسند كردن دشمن تاثيري ندارد و ارزش دوستي ها و رفاقتهايمان خيلي بيشتر از اينهاست. خب فضاي انتخاباتي است ديگر، آلوده ترين فضايي كه به عمر خود ديده ام.
من هم مثل خيلي از دوستان در ابتدا راضي به ورود نامه به عرصه انتخابات نبودم و حتي ورود نامه برايم جاي تعجب داشت نشريه اي كه موفقيتش را مديون دور بودن از حاشيه است حال خود را در ميان حواشي سياست مي اندازد.
بعد از مدتي گفتم شايد نامه بتواند فضاي آلوده انتخابات را بهبود بخشد و اخلاق انتخاباتي را دست كم در استان جا بياندازد.حتي باعث خرسندي من هم شد چون نامه را به هيچ عنوان سياسي كار نمي ديدم و چهره فرهنگي اش همه را به روزهاي بهتر نويد مي داد.
شايد مي توانست و مي توانستيم اگر و فقط اگر باهم مي مانديم، اگر مرزي بين نامه نگاري و نام نگاري نمي كشيديم.
نامه نگاراني كه نامه را نامه مي خواستند و به اين راحتي حاضر نبودند هويتش خدشه دار شود زيرا نامه باب مشترك همه شان بود و خدشه دار شدنش به معناي مرگ اشتراكاتشان بود.
ولي نام نگاراني كه نامه در حكم تريبوني بود براي جار زدن مطالبات خود و دوستانشان و آن را چكنويسي مي ديدند براي مطالبات آني خويش و به هيچ عنواني نمي خواستند كه اين تريبون را از دست دهند چون او را از آن خويش مي دانستند و بس.
از آنجا كه مي پنداشتم افراط و تفريط دشمن بشريت است سعي ام بر اين بود كه ميانه را بگيرم نه آنقدر نامه بالا بگيرم كه دست نيافتني باشد و آنقدر پايين كه سنگفرش خيابانهاي شهرمان شود.
ولي دريغ كه نشريه مان را پايگاه سياسي كاري خود كردند.پاي افراد جديدي به نامه باز شد افرادي كه مهره ي سياسي بودند افرادي كه پشت خط تلفن نامه چنبره زده بودند و براي نامه مان نسخه مي پيچيدند.

آقاي مدير هم اين مسائل را ديده ولي در شوراي سياستگزاري تنها بوده و از آنجا كه معتقد به خرد جمعي است راي اكثريت دوستان در شورا را برخلاف نظر شخصي اش پذيرفته و حاضر به انتشار آن وي‍ژه نامه كذايي شده است و همانطور كه شما خود مي دانيد نوري به هيچ عنوان مايل به ورود نشريه به حواشي انتخاباتي نبود بر خلاف عقيده برخي كه نشريه را ابزاري قوي براي موفقيت در نتيجه انتخابات مي دانستند كه خلاف اين نيز بر همگي ثابت شد.
نه به آن شوري شوري نه به اين بي نمكي
آقاي سردبير نيز پس از فراق بال از مسائل سياسي انتخابات كه مدتي بود از خيلي از مسائل ديگر نشريه ارجعيت داشت. در جهت رفع كم كاريهايش اقدام به تغيراتي در نشريه كرد. تغييراتي كه نشريه را به يك پادگان نظامي تبديل كرده بود.
نامه با نان اضافه سياست
نمي گويم كه نامه سياسي نبوده و در دوران انتخابات سياسي شده بلكه از ابتدا هم سياسي بود.چون به قول حسن آقاي لطفي در ممالك توسعه نيافته و يا در حال توسعه هر حركتي،حركتي سياسي محسوب مي شود.
مي گويند سياست پدر و مادر ندارد ولي نامه كه پدر و مادر داشت.پدر و مادري كه ترجيع مي دهند نامه بر پيشخوان دكه هاي شهر نباشد تا باشد و مطالبات يك مشت چهره سياسي سودجو را برآورده كند.
از دوستي كه دست و دلبازي كردند و پيشنهاد دادند كه هزينه ي يك شماره نشريه را از جيب خود بپردازند و نامه يك شماره بيشتر منتشر شود تشكر مي كنيم ولي ما خودمان و نامه مان را به اين قيمت ها نمي فروشيم آقا!!
در انتها بغضمان را در خود فرو می بریم و دور خیلی از شعارها و لغات خط قرمز می کشیم و کنارش می نویسیم دست نیافتنی.
شعارهایی چون «رسانه ای برای همه» و «کار فرهنگی» و لغاتی چون «دوستی» و «رفاقت».
با آرزوی موفقیتتان در تمام امور

بهمن غیاثوند
(عضو كوچكي از تحريريه نامه قزوين)

baham — Sat, 16 Dec 2006 09:04:13 GMT

من سرود خشمناک یک گروهم

یک گروه عاصی از صبر خسته

چشم باز و دست بسته

........ (ژاله اصفهانی)

دل تو دلم نیست کماکان منتظر اعلام نتایج انتخابات شوراها نشسته ام. حرف برای گفتن زیاد دارم باشد سر فرصت.

فعلا...

روزگار نیز آسمانی شد.

baham — Thu, 19 Oct 2006 21:24:47 GMT

بار دگر روزگار چون که نيامد به رفت.
مارگزيده از ريسمون سياه و سفيد مي ترسه
بعد از انتخابات رياست جمهوري دور اول خاتمی احزاب بصورت کلي به دوم خردادي و محافظه کار در آمدند که جوان ترها به حمايت دوم خرداديها و افراد مسن تر به حمايت محافظه کارها پرداختند.از آنجا که براي حفظ و استحکام نظام به جلب نظر دوم خرداديها نيز نياز بود مخصوصن در سیاست بین الملل خیلی مهم بود که مردم در انتخابات مشارکت چشمگیری داشته باشند.به همین دلیل نظام حاضر شد که باج بدهد و کمي آنها را آزاد گذارد البته بصورت کاملا کنترل شده اين آزاديها کم و زياد شد تا اينکه دوم خرداديها در اين فضا ضعيف شدند و البته دلسرد چون هر چه تلاش مي کردند کمتر نتيجه مي گرفتند و دليل آن هم شاید در ابتدا خود اصلاحات بود چون اصلاحات به مرور شکل می گیرد و نمی توان سریع اين اصلاحات را در جامعه پیاده کرد که به خاطر بی تجربگی اصلاحات خیلی سریع و بدون تامل صورت گرفت (کم بخور همیشه بخور-آهسته و پیوسته) و در ادامه فضاي جامعه نیز همواره منتظر زانو زدن شتردولت اصلاحات بود که بلاخره اين شتر هم از پا افتاد و در اين بحبوحه ها بود که آبادگران سر از تخم در آوردند و با شعارهايي به قول بچه ها گفتني از جنس مردم افکار مملکت رو قاپ زدند و البته چون حرفا و شعارها ساده و جديد بود جذاب شد.
بله اينجوريا بود که محافظه کارا به آرزوشون رسيدن و در اين ثنا نسلي از محافظه کارهاي نسل دوم و سوم سر برآوردند و حالا ديگر لازم نيست به دوم خرداديها باج بدهند و آنان را شکست خورده مي پندارند از طرف ديگه دوم خرداديها براي از دست ندادن موقعيت شان و تضعيف آبادگران حاضر شدن که با محافظه کاران نزديک تر شوند تا مقابل آبادگران در بيايند ولي محاظه کاران باتجربه تر از اين حرفا هستند و ديگر حاضر نيستند که باج بدهند.
وقتي شير آهو رو شکار مي کنه يه لاشخور سر مي رسه و شروع به خوردن قسمتهايي رو که شير نمي خورده مي کنه شير با لاشخوره کاري نداره تا اينکه سرو کله يه کفتار پيدا مي شه و مي خواد در خوردن آهو با آنها شريک شود و اينجاست که شير آرام نمي نشيند و مانع استفاده لاشخور از آهو مي شود.چون هر چي باشه شير و کفتار شباهت هاي بيشتري باهم دارند و از قديم مديمام مي گن چراغي که به منزل رواست به مسجد حرام است.
از اينکه "شرق" چاپ نمي شه و روزگار بعد از دو روز" که اون هم کلي سنگ محافظه کارا رو به سينه زد"مجبور به تعطيلي مي شه نبايد ناراحت شويد که اين بازي روزگار است و بس.